دلايل پيدايش كيك بنتونيت در درز هاي ديواره آب بند و عوامل مؤثر بر ضخامت آن

يكي از كاربردها مهم بتن پلاستيك استفاده از آن در احداث ديواره آب بند برا كنترل نشت آب و در پي سدها است. با توجه به شرايط خاك، ديواره آب بند از انواع گلها روان، بتن پلاستيك، بتن سازه ا و ... ساخته مي شود. روش اجرا ديواره آب بند ١ شامل حفر ترانشه، پر كردن ترانشه با دوغاب بنتونيت (گل حفار ) جهت پايدار نگه داشتن ترانشه حفار شده و سرانجام پر كردن آن با يك ماده مهندسي مناسب است. در اكثر پروژه ها ترانشه ها حفار شده با بتن پلاستيك پر مي شوند. زمان بين اتمام حفار ترانشه و شروع بتن ريز از لحاظ تئور محدود به ۳ ساعت است. اين كار برا كاهش فرصت برا رسوب كردن و چسبيدن كيك بنتونيت به اطراف ترانشه مي باشد. در بعضي از ديواره آب بندها، مانند سد كرخه، كيك بنتونيت در درز ها بين پانلها اوليه و ثانويه باقي مانده است و اين كيك بخوبي به اطراف چسبيده است، بطور كه اين مواد بوسيله تركيبي از اثرات شستشو ترانشه، برس زني و ريختن بتن پلاستيك تازه دارا دانسيته بالا كاملا زدوده نشده بود. در اين روش اجرا ديوار آب بند، باقي ماندن يك فيلم نازك بنتونيت مورد انتظار و غيرقابل اجتناب مي باشد. چون اين كيك بنتونيت در اثر شستشو باعث افزايش آبگذر از پي خواهد شد در نتيجه ضخامت اين فيلم نازك بايد در عمل حداقل و محدود به چند ميلي متر باشد. در اين تحقيق سعي شده است دلايل پيدايش كيك بنتونيت در درز ها و راهكارها مناسبي برا به حداقل رساندن ضخامت كيك بنتونيت ارائه شده است.