بودجه ريزي در بخش عمومي ( بودجه ريزي عملياتي ، خروجي محور و پيامد محور )

بعد از جنگ جهانی دوم ، هزینه های سربار بیشتر از هزینه های اصلی شد و به همین دلیل كارشناسان اقتصادی بودجه ریزی عملیاتی را طرح كردند تا بتوانند منابع انسانی ، فیزیكی و مالی خود را بهتر مدیریت كنند و هم خروجی ها (محصولات) را دقیقا مشخص و قیمت گذاری نمایند . سیر تكامل بودجه ریزی عملیاتی را می توان در سه مرحله ذیل تعریف كرد : 1) بودجه ریزی نمایشی 2) بودجه ریزی عملیاتی خروجی محور 3 ) بودجه ریزی عملیاتی پیامد محورمعمولا سازمان های دولتی در كشور ایران در مرحله بودجه ریزی نمایشی و بودجه ریزی عملیاتی خروجی محور گیر می كنند و تعداد اندكی به مرحلهسوم دست می یابند . برای سازمان ها روش های جدیدی برای محاسبه بودجه و محصولات در نظر گرفته شده است كه از آن جمله می توان به روش هزینه یابی بر مبنای فعالیت ( ABC ) اشاره نمود كه باعث می شود هزینه یابی بر مبنای فعالیت به صورت دقیق و هدفمند صورت پذیرفته و ناكارایی های قبلی نیز به نوعی برطرف گردد . شیوه بودجه ریزی در ایران ، ضمن رعایت اصول كلاسیك بودجه و پاره ای از اصلاحات ، همواره به روش سنتی و افزایشی بوده است و با بودجه ریزی عملیاتی فاصله زیادی دارد . در سال 1993 بازنگری عملكرد ملی ( NPR ) در بدنه دولت آمریكا آغاز شد و بازآفرینی دولت را هدف قرار داد و در نهایت راهكارهایی را در مورد چگونگی اجرای یك بودجه ریزی عملیاتی جدید و موفق را ارائه نمود .