بررسي ميزان و نوع خشونت هاي شغلي وارد بر پرسنل پرستاري شاغل در بخش هاي بستري مركز آموزشي درماني شفاي رشت طي سال 1393 و عوامل مستعد كننده وپيشگيري كننده آن

تجربه خشونت های شغلی می تواند عواقب زیان آوری را در روان پرستاران ایجاد نماید. هدف از این مطالعه تعیین وضعیتخشونت، عوامل مستعد كننده و پیشگیری كننده آن در پرستاران شاغل در بخش های روان بیمارستان شفای رشت بود.روشكار: در این مطالعه توصیفی، 54 نفر از پرستاران شاغل در بخش های روان بیمارستان شفای رشت بصورت تصادفی سادهانتخاب شدند. ابزار جمع آوری اطلاعات شامل دو پرسشنامه جمعیت شناسی و پرسشنامه خشونت محل كار در بخش سلامتبود. پرسشنامه خشونت محل كار در بخش سلامت دارای چهار زیر مجموعه خشونت جسمی، روانی، جنسی و نژادی و سهسئوال باز با عنوان عقیده راجع به خشونت در محل كار است.بحث و نتیجه گیری: شیوع خشونت شغلی در این مركز شامل15/7 درصد خشونت فیزیكی، 84/3 درصد خشونت روانی یا كلامی، 7/4 درصد خشونت نژادی و بدون بروز خشونت جنسی بود. در واكنش به خشونت ها در میان گذاشتن با همكاران (96/2 درصد) و به آرامش دعوت كردن مهاجم (90/7 درصد) بیشترین موارد ذكر شده بود و عمده ترین عوامل مستعد كننده خشونت شامل هم گروه شدن بیماران پر خطر با یكدیگر (94/4 درصد) و اقامت طولانی بیمار در بخش پس از ترخیص (90/7 درصد) عنوان شدند. پرستاران شاغل در بخش های روان بطور دائمی در معرض انواع خشونت های فیزیكی و كلامی قرار دارند. انجام اقدامات پیشگیرانه در این مورد پیشنهاد می شود.