تحليل فضايي- مكاني حاشيه¬نشيني و افزايش جرم و تأثير آن در امنيت اجتماعي (مطالعه موردي: شهر بوشهر)

در چند دهه اخیر مهاجرت به شهرها یكی از مسائل مهم كشور می¬باشد كه پیامدهای متفاوتی برای مهاجرین، شهر (ساكنین) و مدیریت شهری در بر داشته است. از جمله عوامل اصلی گسترش فضایی شهر بوشهر ناشی از مهاجرت و رشد مناطق حاشیه¬ای شهر می¬باشد كه باعث افزایش جرم در مناطق حاشیه¬ای شهر شده است. در این مقاله با استفاده از روش كتابخانه¬ای، بازدید میدانی، ابزار پرسشنامه (بررسی نمونه¬ای)، مصاحبه حضوری و نگرش سیستمی به بررسی ارتباط حاشیه¬نشینی در افزایش میزان جرم و تاثیر آن در امنیت اجتماعی در شهر بوشهر پرداخته -شده است. یافته¬های پژوهش نشان می¬دهد كه، حاشیه¬نشینی یكی از علل جرم محسوب می¬شود. كه دلیل اصلی آن نیز مهاجرت است. همچنین پارامترهای نظیر ساختار سن (21-30)، خانوادگی، وضعیت تأهل، سطح سواد و شغل با ضریب بالایی در شكل¬گیری جرائم تأثیر گذار می¬باشد. در پایان نیز پیشنهاداتی عملی و كاربردی در جهت كاهش آسیب¬های اجتماعی در محلات حاشیه¬ای ارائه گردیده است.