سيره مديريتي در اسلام از ديدگاه مولا اميرالمومنين علي (ع)

جامعه به هر وسعتی كه باشد . چه جمع چند نفره خانواده و چه یك اجتماع بزرگ مانند كشور برای سامان یابی و پیشرفت در همه ابعاد ، نیازمند مدیریتی است كه بتواند در هر دو جنبه نظر و عمل آنرا اداره كرده و به سرمنزل مقصود برساند.از نظر امیر المؤمنین علیه السلام رهبری و پست های مدیریتی از آن نوع كارهائی هستند كه باید با توجه به تعهد،تقوا،خلاقیت،تخصص و شایستگی به اشخاص واگذار گردد.در یك سیستم سیاسی،شخصی مستحق مدیر شدن است كه بهترین و بیشترین كفایت را در انجام امور از خود نشان دهد. بزرگترین افت یك نظام، عدم رعایت شایستگی و اهلیت در مدیریت است.بنابراین تحقیقات مدیریتی نباید صرفاً به یك سری كلی گویی و بیان فرضیه ها اكتفا كنند. حتی به نظر می رسد نباید فقط به توصیه های اخلاقی و یا صفات و ویژگی های فردی یك مدیر اشاره كنند بلكه باید ارائه الگو نیز داشته باشند. حال كه در بحث مدیریتی قائل به مدیریت اسلامی هستیم و آنرا برگرفته از آیات قرآنی و گفتار و رفتار معصومین (ع) می دانیم، در پی ارائه الگویی تمام عیار از این مدل برتر، به شخصیت والای حضرت علی (ع) می رسیم كه در هر دو جنبه تئوری و عملی، ملاك و معیار مناسبی برای بیان ویژگی های مدیریتی باشد. بنابراین در این راه با تكیه بر كتاب شریف نهج البلاغه و گفتارهای امام علی (ع) سعی در تطبیق سیره مدیریتی علوی از یكسو و علم مدیریت از سوی دیگر خواهیم داشت.