عوامل مؤثر بر پيوندهاي اجتماعي ميان خويشاوندان

ارتباطات اجتماعی یكی از راههای جدی و اساسی در راه كمال و تعالی انسان است. همه ی افراد نیازمند آن هستند كه خود را ارزشمند و دارای شأن و منزلت اجتماعی بیابند. از عوامل مهمی كه می تواند نقش بسزایی در تأمین و ارضای این نیاز داشته باشد، ارتباط های خانوادگی با خویشاوندان و معاشرت با آنهاست. پژوهش حاضر به دنبال پاسخ به این پرسش است كه پیوند های اجتماعی میان خویشاوندان و آشنایان در یكی از توابع جیرفت در سال های اخیر دستخوش چه دگرگونی هایی شده و چه عواملی بر كمیت و كیفیت پیوندهای اجتماعی میان خویشاوندان در این منطقه تأثیر می گذارد. جامعه ی آماری در این پژوهش روستای رومرز سفلی است كه شامل 50خانواده است كه همگی حجم نمونه را تشكیل می دهند. روش تحقیق در این پژوهش از نوع كیفی است و با استفاده از تكنیك های مشاهده،انجام مصاحبه عمیق و بحث گروهی به گردآوری اطلاعات مورد نیاز پرداخنه شده است. پس از انجام تحقیق، مشخص شد كه روابط اجتماعی میان خویشاوندان و میزان دستگیری آنها نسبت به هم، در مواقع سختی ها كم است. عواملی نظیر عدم درك موقعیت های یكدیگر، جور نشدن وصلت ها، خبرچینی و دوبهم زنی، دخالت در امور دیگران، بدحسابی، غرور و تكبر، خودبرتربینی، كم محلی، نبود مرز دقیق میان زمین های كشاورزی و مسكونی، تورم و مشكلات اقتصادی و حسادت، روابط اجتماعی میان خویشاوندان را در این روستا تحت تأثیر قرار داده و باعث كاهش روابط میان خویشاوندان شده است.