درآمدي بر تحليل مدل حكمروايي محلي روستايي در مديريت روستايي

مطرح كردن مباحث حكومت محلی بسته به شرایط زمانی و مكانی همیشه مورد مناقشه و جر و بحث بوده است . ساختار اداره نواحی روستایی در بین كشورها به لحاظ تشكیلات سازمانی، ایدئولوژی سیاسی حاكم و سابقه تاریخی متفاوت است . یكی از مباحث بسیار مهم و در عین حال جدید كه از دهه 1980 به بعد در ادبیات توسعه مطرح شده، موضوع حكمروایی است . حكمروایی با دارا بودن شاخص هایی نظیر مشاركت، عدالت، پاسخ گویی و ... یكی از رویكردهای نوین مدیریتی و رهیافت جدید توسعه و كاهش فقر به ویژه در نواحی روستایی میباشد . مقاله حاضر از نوع مطالعات اسنادی بوده و روش تحلیل آن، تحلیل محتوا میباشد .نظریات و دیدگاههای مدیریت روستایی و حكومت محلی و حكمروایی محلی روستایی با توجه به ساختار و ویژگیهای اجتماعی و اقتصادی و فرهنگی جامعه روستایی ایران مورد بررسی و تدقیق قرار گرفت . نتایج حاصل از تحقیق نشان میدهد كه مدیریت روستایی از دوره پدرسالاری در اوایل قرن بیستم، به دوره دولت گرا در اواسط قرن بیستم و به یك دوره جدید حكمروایی در آستانه قرن بیست و یكم تحول یافته است . این گذار هم بازتاب بخشی از بازساخت روستایی بوده و هم این كه الزام مهمی برای شكل گیری و اجرای سیاست روستایی، ساماندهی جوامع، اقتصاد و محیط های روستایی و توزیع قدرت در نواحی روستایی بوده است . بنابراین حكمروایی آغازی راه نو برای مدیریت روستایی و سرآغازی جدید برای توسعه روستایی با تكیه بر گفتمانی جهان شمول است