رويا واره (واقعه) در متون عرفاني

یكی از اصطلاحات نه چندان پركاربرد در متون نظم و نثر عرفانی اصطلاح واقعه است. گویا این اصطلاح به طورجدی از قرن ششم به حوزه ی عرفان راه یافته است. برخی از عرفا واقعه را با خواب و رویا یكی می دانندو برخی دیگر آن را حالتی بین خواب و بیداری تعریف می كنند. در این پژوهش ضمن بیان ویژگی های واقعه و تفاوت با خواب و مكاشفه ازنظر اهداف كلی به چهار نوع تقسیم گردیده است.برخی برای هدایت گران و برخی برای هشدار و گاهی برای تایید و گاهی آینده را پیش بینی می كنند. ازمیان عرفان بیشتر از همه ابن عربی به این مقوله توجه داشته و مولانا هم با بسامد كمتر به آن پرداخته است.