در جستجوي سيمرغ ( تاملي در ارزش هاي ادبي منظومه هنرستان عالي مرغان اثر رياضي يزدي )

ریاضی یزدی یكی از شاعران نام آور یزد است كه در روزگار خود به سبب اشعار و سروده های دلنشین شهرتی بسزا داشته است. ریاضی در قالب های مختلف شعری طبع آزمایی كرده و هرچند میلی او بیشتر به سوی قصیده سرایی است درقالب قطعه و غزل نیز آثارارزشمندی از خود به جای گذاشته است . سبك شعر ریاضی یزدی سهل ممتنع با زبانی ساده و بهره گیری از لغات و تعبیرات عامیانه و درون مایه های عاشقانه و اجتماعی است. مثنوی هنرستان عالی مرغان یكی از بهترین سروده های او از نظر ادبی و هنری است. وی در این مثنوی بارویكردی عارفانه و بهره گیری از نمادها و سمبل های عرفانی به روایت درد هجر و فراق و جستجوی پرندگان برای یافتن معلم محبوبشان پرداخته است. زبانی ساده، روایتی صحیح و روان ، استفاده بجا از عناصر زبانی عامیانه و استفاده عمیق و مطلوب از نمادهای عاشقانه و عارفانه شعر فارسی، این سروده را به منظومه های عرفانی در شعر معاصر تبدیل كرده است. دراین مقاله كوشش می شود ارزش های ادبی و هنری و نمادشناختی این منظومه مورد بررسی قرار گیرد. )ʹ_ قرار گیرد.