بررسي رويكرد آينده پژوهي در برنامه ريزي شهري

شهرهای جهان معاصر در آستانه ی تحولات و دگرگونی های شگرفی میباشند تحولاتی كه در هیچ برهه ای از تاریخ شهرنشینی به وقوع نپیوسته است. امروزه انقلابی جهانی و فراگیر بر تمامی عرصه ها و زوایای حیات شهرهای جهانی چیره شده است كه گسلی ژرف میان گذشته و آینده ی آنان ایجاد خواهد كرد. تردیدی نیست كه شهرهای آینده جولانگاه تحولات و ناپایداری ها است و تنها كسانی یارای ایستادگی در برابر تندباد و رویدادها و حوادث شهرها را دارند كه به شیوه ای كنشگرانه و پیش دستانه به پیشواز تغییر بشتابند و حتی خود عامل و كنش گر تغییرهای دلخواه باشند. ماندگاری و توسعه شهری در جهان فرارو نیازمند كشف و شناسایی پیش دستانه ی رویدادها و معماری جهان دلخواهی است كه می تواند زادگاه آرمان های یك شهر باشد. دستیابی به این توانمندی نیازمند چیرگی بر دانش راهبردی آینده پژوهی و كاربست آن در عرصه ی عمل و رقابت های آینده است. حركت و طی طریق در این محیط آكنده از ابهام و دودلی جز رازگشایی از رویدادهای در حال شكل گیری، امكان پذیر نخواهد بود. بی سبب نیست كه اینك دانش آینده پژوهی عمده ترین مغز افزار و دست افزار در قلمرو برنامه ریزی در عرصه های گوناگون برای برنامه ریزان و سیاست گذاران است؛ بنابراین در این تحقیق رویكرد آیندهپژوهی در برنامهریزی شهری مورد بررسی و مداقه قرار گرفته است كه نقشی اساسی در توسعه آینده شهر و مقابله با چالش های و مشكلات شهری دارد این تفكر ژرفنگر توانایی این را دارد تا به برنامهریزی مناسب و ایدهآل در موضوعات شهری كمك كند و ارمغانی از پایداری شهری به ویژه در كشورهای درحال توسعه باشد