نگرشي تطبيقي بر درون مايه هاي سياسي ـ اجتماعي اشعار عارف قزويني و ابوالقاسم الشابي

ادبیات سیاسی و اجتماعی هر ملتی بازتاب اندیشه های آن ملت و بستر انعكاس وقایع آن جامعه است چرا كه ادبیات ریشه در سرشت افراد دارد. هر ادبیاتی درون مایه ی خود را از رخدادهای عصرش بر می گیرد. احساس میهن پرستی ، آزادخواهی، ملی گرایی، شاعران را وا می دارد تا زبان گویای شعر؛ به بیان جریان های سیاسی و احوال اجتماعی جامعه خود بپردازد. شرایط و اوضاع سیاسی واجتماعی تقریباً یكسان و در جامعه این دو شاعر موجب گردیده است كه همانندهای بسیاری در اشعار این دو مشاهده شود عشق به وطن و ملت ستمدیده، اندیشه های این دو شاعر آزادی خواه را به هم نزدیك كرده است این دو شاعر آزادی خواه، از اسارت مردم كشورهای خود در رنج و عذاب بودند براساس رسالت انسانی خود؛ فریاد آزادی خواهی سردادند. در این مقاله برآنیم تا به واكاوی درون مایه های سیاسی ـ اجتماعی مشترك در دیوان این دو شاعر نامدار ادبیات فارس و عربی بپردازیم.