اثر بخشي رويكرد روانشناسي مثبت نگر بر كاهش كمرويي و نشانه هاي هراس اجتماعي در دانش آموزان پايه اول متوسطه شهرستان بهارستان

هدف پژوهش حاضر تاثیر رویكرد روانشناسی مثبت نگر بر كاهش كمرویی و نشانه های هراس اجتماعی در دانش آموزان پایه اولمتوسطه شهرستان بهارستان بود. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با پیش آزمون – پس آزمون و گروه كنترل كه در آن تعداد100 دانش آموز پسر این شهرستان كه مشغول به تحصیل بودند بصورت تصادفی انتخاب شدند سپس با اجرای آزمون كمروییسموعی و پرسشنامه هراس اجتماعی كانور (SPIN) به عنوان ابزار پژوهش قبل و بعد از اجرای آزمون ها اجرا گردید، از بین آنها نفر با گروه كنترل انتخاب شدند. سپس داده های بدست آمده با استفاده از روشهای آمار توصیفی و آمار استنباطی تحلیلكوارانس (ANCOVA) مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد كه دو گروه در شرایط پیش از درمان تفاوت قابل توجهی در میزان كمرویی مشاهده شده در F نداشتند. در حالی كه پس از مداخله با روش روانشناسی مثبت نگر این تفاوت نسبت به قبل از مداخلات معنی دار بود؛در واقع آموزش به شیوه ی روانشناسی مثبت نگر در كاهش كمرویی و نشانه های هراس اجتماعی دانشآموزان دبیرستانی شهرستان بهارستان موثر بوده است.