دلبستگي كودك به مادر از منظر اسلام و روانشناسي

Mother-child Attachment in Islam and Psychology

از نظر بعضی مكاتب روان شناسی، سلامت روان انسان در بزرگ سالی با دوران نوزادی و كودكی و رابطه ی كودك با مادر، ارتباط مستقیم دارد. اگر در دوران اولیه ی زندگی، اعتماد و دلبستگی به مادر ایجاد شود و كودك، مادر را ارضاكننده ی نیازهایش بداند، زمینه ی اعتماد و دل بستگی در بزرگ سالی به وجود می آید و فرد در بزرگ سالی سلامت روان خواهد داشت. از نظر علم روان شناسی لازمه ی ایجاد دل بستگی در نوزاد، مسائلی از قبیل در آغوش گرفتن مادر، شیردادن به موقع و ارضا كردن نیازهای كودك است، در روایات اسلامی نیز احكامی دربارہ ی كودكان بیان شدہ است كه رعایت این احكام دربارہی نوزاد، به همان هدف دل بستگی ایمن از لحاظ روان شناسی منجر می شود. شیردادن مادر و رعایت اصولی و قواعد آن، نام زیبا نهادن بر كودك، در آغوش گرفتن، بوسیدن، نوازش، بازی كردن و پاسخگویی به موقع مادر به گریه ای كودك، نمونه های از همین احكام است. هدف از این پژوهشی، بررسی دل بستگی كودك به مادر از نظر روان شناسی و روایات متناسب با این موضوع است.