عوامل زمينه ساز و روش هاي مديريت تعارض از منظر نهج البلاغه

با توجه به ابعاد شخصیتی امام علی(ع) و همچنین تأثیر چشمگیر آن حضرت در هدایت، تكامل و سعادت انسان ها و رشد و تعالی جامعه، هدف این مقاله دستیابی به عوامل زمینه ساز و روش هاي حل تعارض منفی از منظر نهج البلاغه است كه به شیوه ي توصیفی و با استفاده از روش مطالعه ي كتابخانه اي و سند كاوي براي گردآوري اطلاعات انجام شده است. بر اساس نتایج حاصل از مطالعه ي حاضر، عوامل ایجادكنندة تعارض منفی در جامعه از دیدگاه نهج البلاغه عبارتند از: دنیا پرستی، پیروي از هوس ها و سلیقه ها، كبر و خودپسندي، حسادت، خودرأیی و اختلافات میان گروهی، جهالت و ناآگاهی و غفلت زدگی و فراموش مرگ. همچنین روش هاي مدیریت تعارض منفی در سیرة عملی حضرت علی(ع) عبارتند از:تقواي الهی، تفكر و واقع نگري، جمع- آوري اطلاعات و آگاهی داشتن، پرهیز از شتابزدگی، چشم پوشی هاي به جا، ابهام زدائی، افشاي چهرة واقعی معارضین و فتنه گران و در نهایت برخورد قاطع و مقابلۀ با آنان.