بررسي تأثير آموزش گروهي مديريت خشم بر افزايش خودراهبري دانش آموزان دوره ي متوسطه ي اول

پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر آموزش گروهی مدیریت خشم بر خودراهبری دانش آموزان دوره ی متوسطه ی اول انجام شده است. روش پژوهش شبه آزمایشی از نوع پیش آزمون- پس آزمون با گروه كنترل می باشد. جامعه ی آماری پژوهش شامل كلیه ی دانش آموزان دبیرستان مولوی كرد شهرستان روانسر می باشد. نمونه ی پژوهش، شامل تعداد 30 نفر از دانش آموزان هستند كه به شیوه ی نمونه گیری هدفمند و در دسترس از بین دانش آموزان دارای خشم زیاد انتخاب شده اند. سپس به صورت تصادفی در دو گروه آزمایشی ( 15 نفر) و گروه گواه ( 15 نفر) جایگزین شدند. ابتدا پرسشنامه ی سنجش خودراهبری فیشر و همكاران (2001) به عنوان پیش آزمون به دانش آموزان هر دو گروه (آزمایش و گواه) ارائه شد و سپس داده ها مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. در ادامه، مبحث برنامه ی مدیریت خشم در شش جلسه ی هفتاد دقیقه ای (هفته ای دو جلسه) به دانش آموزان گروه آزمایش ارائه گردید، اما دانش آموزان گروه گواه هیچ مبحثی را دریافت نكردند. در پایان، پرسشنامه ی سنجش مهارت های كنترل خشم و پرسشنامه ی سنجش میزان خودراهبری به عنوان پس آزمون به هر دو گروه ارائه شد. داده های آماری با استفاده از آزمون های T مستقل، فرمول اندازه ی اثر و تحلیل كواریانس تحلیل شد. یافته ها و نتایج پژوهش نشان داد؛ اجرای برنامه ی آموزش مهارت های مدیریت خشم می تواند باعث افزایش خودراهبری و كاهش خشم دانش آموزان گردد.