راهبردهاي يادگيري خود نظم دهي دانش آموزان ايراني: اعتباريابي بر اساس مدل معادلات ساختاري

مقدمه: از جمله متغیرهای شناختی و انگیزشی مهم، كه نقش تأثیر گذاری بر یادگیری، پیشرفت تحصیلی و فهم اینكه كجا ، چه موقع ، و چگونه یادگیری اتفاق میافتد ، می پردازد راهبردهای یادگیری خودنظم دهی است. هدف پژوهش حاضر اعتباریابی مقیاس راهبردهای یادگیری خودنظم دهی چن (۲۰۰۰) بر اساس مدل معادلات ساختاری برای ارزیابی و سنجش راهبردهای خودنظم دهی دانش آموزان ایرانی بود. روش پژوهشی از نوع همبستگی بود. جامعه ی آماری را كلیه ی دانش آموزان پایه ی اول دبیرستان های دولتی شهرستان بهارستان تشكیل دادند. شركت كننده گان در این پژوهش ۳۴۲ نفر بودند ، كه با روش نمونه گیری تصادفی خوشهای انتخاب شدند. داده ها از طریق تحلیل عاملی تأییدی مرتبه ی اول و دوم تحلیل شد. یافته ها: بر اساس تحلیل های صورت گرفته خرده مقیاس راهبردهای خودنظم دهی فراشناختی ، زمان و محیط مطالعه، تلاش خودنظم دهی ، همیاری در یادگیری ، جستجوی كمك در یادگیری از طریق تحلیل عاملی تأییدی مرتبه ی اول مورد بررسی و تأیید گردید. علاوه بر این، كلیه ی خرده مقیاس ها تأیید شده در مرحله ی دوم برای تأیید اندازه گیری سازه ی راهبردهای یادگیری خودنظم دهی تحت تحلیل عاملی مرتبه ی دوم قرار گرفت كه در مجموع شاخص های برازندگی بدست آمده حاكی از برازش مناسب مدل با دادهها است. نتیجه گیری: در مجموع ، مقیاس اصلاح شده راهبردهای یادگیری خودنظم دهی از روایی و پایایی كامل برخوردار است و می توان از آن برای ارزیابی و سنجش راهبردهای یادگیری دانش آموزان ایرانی استفاده كرد.