انتقال محتواي تاريخي در تربيت جديد با هدف پرورش تفكر استقلالي

توجه بیش از اندازه به انتقال معلومات و محتوای تاریخی و غفلت از خود كودك و نیازهای او یكی از انتقادات اساسی است كه از طرف طلایه داران اندیشه های جدید تربیتی برعلیه تربیت سنتی وارد گردیده است. ابتدا به بررسی دو نظریه ی موافق و مخالف افراطی در این زمینه پرداخته می شود. نظر مدافعان تاریخ و سنت و اجتماع و انتقال میراث فرهنگی از یكطرف و نظر كودك محوری افراطی از طرف دیگر. در بخش آخر، با بیان و تحلیل اجمالی نظرات بزرگانی از عالم فلسفه و تعلیم و تربیت در صدد توضیح این مطلب آورده شده است كه تأكید بر محتوای تاریخی و عنصر انتقال در تربیت تضادی با هدف استقلال فكری ندارد، بلكه این دو لازم و ملزوم یكدیگر می باشند.