مقياس هاي شاعرانه و سبك هندي

مقیاسهای شاعرانه یكی از آرایه های زیبای ادبی است كه تاكنون ناشناخته مانده و كمتر كسی به واجست آن پرداخته است. این آرایهٔ ادبی در دستور زبان فارسی هم چندان مورد بررسی قرار نگرفته، برخی دستور نگاران متوجه آن شده و ازآن با عنوانهای وابسته های عددی، روشنگر، صفت شمارشی مركب، ممیز رابطهای كلی عددی یاد كرده اند. l در این مقاله به بررسی مقیاس های شاعرانه قرن پنجم تا قرن دوازدهم، سبك خراسانی سبك هندی اقدام شده است. فراوانی این مقولهٔ دستوری و آرایهٔ ادبی بیشتر در شعر صائب تبریزی و بیدل دهلوی، دو شاعر نمایندهٔ حوزه های اصفهان و هند در شعر قرنهای ۱۱ و ۱۲ است.