بررسي دخالت گيرنده هاي بتا - 1 نورآدرنرژيك هيپوكامپ در اثرات مورفين بر حافظه اجتنابي غير فعال

پردازش اطلاعات در فرایند حافظه، نتیجه تداخل سیستم های نوروترانسمیتری در نواحی مختلف به ویژه هیپوكامپ و آمیگدال می باشد. نظر به اینكه مورفین موجب تخریب حافظه می گردد و سیستم نور آدرنرژیك در حافظه دخالت دارد در تحقیق حاضر نقش احتمالی گیرنده های بتا-لنور آدرنرژیكی ناحیه CA1 هیپوكامپ پشتی در اثرات مورفین بر حافظه در موش بزرگ آزمایشگاهی نر نژاد ویستار مورد بررسی قرار گرفته است. یك هفته بعد از جراحی و كانول گذاری به صورت دو طرفه در ناحیه CA1 هیپوكامپ پشتی، حیوانات جهت یادگیری اجتنابی غیرفعال با استفاده از دستگاه Step Through با یك فاصله زمانی 24 ساعته، مورد آموزش و آزمون قرار گرفتند. مدت زمان تأخیر ورود حیوان به بخش تاریك دستگاه و مدت زمان توقف در بخش تاریك به عنوان ملاكی برای سنجش فراخوانی حافظه مورد استفاده قرار گرفته است. تزریق پس از آموزش مورفین (mg/kg2/5) تاثیری بر حافظه نداشته است 0همچنین تزریق توام و پس از آموزش دوز های بی اثر بتاكسولول و مورفین موجب تخریب حافظه شد. با توجه به تحقیق حاضر به نظر می رسد كه گیرنده های بتال-آدرنرژیك ناحیه CA1 هیپوكامپ پشتی ممكن است در اثرات مورفین در تخریب حافظه دخالت داشته باشند.