بررسي بينامتني تصوير شراب در غزليات شمس

در این مقاله با استفاده از نظریات بینامتنیت، كاركردهای تصویر شراب و خوشه های تصویری مرتبط باآن یعنی جام و ساقی در غزل های مولوی تبیین می شود.از رهگذر بررسی شراب در دیوان شمس در می یابیم. شراب و مستی در سراسر غزلیات و حتی در مثنوی، در لحظه های جوش و خروش و شور شاعرانه، از اصلی ترین دست مایه های خلاقیت مولاناست. مولوی برای تكوین تصویر شراب گاه از ابتدایی ترین مراحل یعنی غوره، انگور تابش آفتاب و... آغاز می كند بررسی این مراتب چگونگی پیوند این تصویر را با نور و عشق در بستر مفاهیمی چون فنا و بقا و انگاره انسان كامل آشكار می سازد.انسجام این مفاهیم در پرتو بهره ای كه مولوی از دیگر متون برده میسر گردیده است.