بررسي رابطه مهارتهاي ارتباطي معلمان با ميزان پيشرفت تحصيلي دانش اموزان دوره متوسطه

مقدمه یكی از ابعاد وجودی انسان «بعد اجتماعی» اوست، به گونهای كه گفته اند؛ انسان موجودی اجتماعی است و باید در بستر اجتماع با هم نوعان خود زندگی كند. سپس همانطور كه دیگر ابعاد او مانند بعد شناختی و زیستی از رشد مناسب برخوردار می شود؛ بعد اجتماعی او نیز باید به رشد و تكامل كافی برسد تا بتواند به تدریج تا در صحنه های گوناگون با دیگران، روابط مناسب تری داشته باشد؛ مهارتهای اجتماعی را یاد بگیرد و در تكامل با هم نوعان خود، به یك رشد هماهنگ در تمام ابعاد وجود خود دست یابد حال اگر به هر دلیلی فرآیند اجتماعی شدن و یادگیری مهارت های ارتباطی با دیگران و اطرافیان به درستی تحقق پیدا نكند؛ فرد دچار اضطراب و فشارهای روانی ناشی از آن می شود و در زمانی كه به صحنه های متنوع اجتماعی گام می نهد، فشار و ناراحتی و كم رویی را بیشتر احساس می كند، برای رسیدن به یك وضعیت خوب و مطلوب ارتباطی لازم است تا فرد مهارت های متفاوتی را فرا گرفته و در مرحلهٔ عمل آنها را اجرا نماید، رسیدن به این هدف یعنی برقراری ارتباط مؤثر با دیگران و مورد احترام بودن و بعنوان فردی قابل احترام مطرح شدن و تأثیر پذیری و تأثیرگذاری و حدود و كیفیت آنها بستگی به قابلیت ها و توانایی ها فرد در ابعاد مختلف دارد. به طور عمده برقراری ارتباط مؤثر در كودكان و نوجوانان میتواند علت رفتارهای پرخاشگرانه و یا گوشه گیری و انزوا در آنان باشد.این تحقیق در پی آنست كه بررسی تاثیر رابطه مهارتهای ارتباطی معلمین را بامیزان پیشرفت تحصیلی دختران دوره متوسطه مورد مطالعة قرار دهد