رابطۀ نرخ بيكاري و رشد بهرهوري عوامل اقتصادي ايران در نيم قرن اخير

كاهش نرخ بيكاری و رشد بهرهوری عوامل اقتصادی از عناصر مهم پيشرفت اقتصادی می- باشند. این بررسی به ارتباط متقابل بين رشد بهرهوری و نرخ بيكاری در اقتصاد ایران در نيم قرن اخير میپردازد. كاهش نرخ بيكاری یكی از مهمترین اهداف برنامهریزان و تصميمگيران اقتصادی كشورها محسوب میشود و رسيدن به آن سبب حل بسياری از مشكلات اقتصادی و اجتماعی خواهد شد. در مطالعات گذشته، جهت عليت بين این دو متغير و نحوۀ ارتباط بين آنها با نتایج متفاوتی همراه بوده است. در این مطالعه با استفاده از آزمون عليت گرنجری و در تخمين سيستم معادلات همزمان، مشاهده میشود كه هم در كوتاهمدت و هم در بلندمدت رابطۀ عليت دوطرفه بين رشد بهرهوری اقتصاد ایران و نرخ بيكاری وجود دارد. نتایج نشان میدهد كه افزایش نرخ رشد بهرهوری باعث كاهش نرخ بيكاری خواهد شد و كاهش بيكاری نيز رشد بهرهوری را افزایش خواهد داد. در برنامهریزیهای مربوط به پيشرفت اقتصادی به وجود این ارتباط دوطرفه باید توجه شود.