طراحي دار قالي با رويكرد كاربر محور با هدف كاهش عوارض اسكلتي_عضلاني

از آنجا كه قالي بافي به عنوان يك هنر در آمدزا سابقه ديرينه داشته و تا اكنون مورد توجه بوده است.متاسفانه هيچگاه تناسب درستي بين بافنده و ابزار قالي به ويژه دار ايجاد نشده است و دائما بافندگان وعلاقمندان اين حرفه شاكي ازمشكلات موجود از اين عدم تناسب بوده اند.در اين مقاله سعي بر اين است تا طراحي داري با رويكرد كاربر محور و رفع عيوب قبلي صورت گيرد.بدين منظور دار چوبي پايه دار ضربدري شكل با ايستايي بالا براي جلوگيري از اعوجاج هاي ناشي از سطح زمين،با قابليت تنظيم ارتفاع سطح بافت،بدون نياز به تكيه به ديوار،سقف يا كف،با خاصيت تغيير زاويه و ايجاد شيب در سطح كار و پايين كشي آسان،با وجود فندك چوبي همراه با اتصال دو پيچ آهني به سردار و تعبيه محلي براي قرار دادن خامه هاي مصرفي طراحي گرديد.