بررسي خشكي زاينده رود بر توسعه پايدار گردشگري شهر اصفهان

امروزه پایداری به عنوان بخشی اساسی از نظم جدید جهانی شناخته می شود.درسالهای اخیر مفهوم توسعه پایدار موردتآكید و توجه صاحب نظران و مسؤلین قرار گرفته است زیرا این مفهوم مبتنی بر حفظ استاندارد های سطح زندگی آینده است .توسعه پایدار گردشگری نوعی از گردشگری است كه به مدیریت تمامی منابع منجر گردد و نیاز گردشگران فعلی و جامعه میزبان را بدون به خطر انداختن نسل آینده تأمین گرداند.شهراصفهان به عنوان یكی از بزرگترین شهرهای كشور كه در مركز ایران قرار دارد وبا وجود رودخانه ای كه مایه زندگی مردمانش است سالیانه گردشگران خارجی و داخلیبسیاری را جذب می كند. اما درسالهای اخیر به دلیل مشكلات كمبود منابع آب زیرزمینی این زنده رود حركتش متوقف شده است وباعث آلودگی هایی در شهر اصفهان شده است. هدف كلی این پژوهش بررسی نقش رودخانه زاینده رود و خشكی حاصل از آن و تأثیرگذاری و نقش گردشگری در توسعه پایدار شهری می باشد تا با بررسی و شناخت ویژگی های گردشگری در شهر اصفهان مشكلات و چالش ها شناخته شود و راهكارهایی برای بهتر شدن جذب گردشگران در شهر اصفهان ارائه گردد.روش پژوهش بر اساس هدف كاربردی و براساس ماهیت توصیفی تحلیلی می باشد .نتایج حاصل از این پژوهش نشان می دهد كه خشكی آب زاینده رود بر كاهش ورود گردشگران به شهر اصفهان تأثیر فزاینده ای دارد.