ارزيابي كارايي روشهاي ژئوالكتريك و ژئورادار در شناخت گسل هاي فرعي تهران

با توجه به جایگاه تكتونیكی ایران و به تبع آن كلان شهر تهران و وجود گسل هاي اصلی و فرعی متعدد فعال و لرزه زا خود نظیر گسل شمال تهران، گسل مشاء و غیره در شمال و گسل هاي پارچین، كهریزك، شمال ري و جنوب ري و غیره در جنوب و همچنین مجموعه اي از گسل ها، پاره گسل ها و پدیده هاي كم و بیش خطی نظیر راندگی هاي نیاوران، تلو،گسل محمودیه، نارمك، قصر فیروزه و غیره، در گستره میانی آن شناسایی موقعیت دقیق گسل ها و خط واره ها نسبت به سازه ها بسیار مهم و حیاتی است. از طرفی شناخت و مطالعه مستقیم موقعیت گسل هاي یاد شده و شاخه هاي فرعی آن و خط اثر آنها در بافت جمعیتی شهري مستلزم صرف هزینه فراوان و روبرو شدن با مشكلات عدیده اي می باشد. لذا به عنوان یكی از ارزان ترین و سهل الوصول ترین (GPR) انجام مطالعات و آزمایش هاي ژئوفیزیكی نظیر روش هاي ژئوالكتریك و ژئورادار تكنیكهاي قابل استفاده در شناسائی گسل هاي مدفون و پنهان كلان شهر تهران می تواند مد نظر قرار گیرد و راهگشاي مطالعات پایه سازه هاي بلند مرتبه و مهم باشد. در پژوهش حاضر با استفاده از مطالعه و مقایسه داده هاي برداشت شده حاصل از عملیات ژئوفیزیكی به روش هاي الكتریكی و ژئورادار با داده هاي برداشت هاي میدانی و مشاهده مستقیم اثر گسل فرعی آزاد شهر، كارایی این روش ها مورد بررسی قرار گرفته است