بررسي آثارتربيتي سپاسگزاري انسان از ديگران در تعليم وتربيت اسلامي

سپاسگزاری به معنای حق شناسی، اظهار كردن حق نعمت و قدردانی از خدمات دیگران در تعلیم و تربیت اسلامی به عنوان یكی از اهداف واسطه ای در نظر گرفته شده است چونكه این هدف زمینه را برای وصول به هدف نهایی تعلیم و تربیت اسلامی یعنی قرب الی الله و وصول به حق و حقیقت فراهم می كند. از همین رو در دین اسلام و اخلاق و تربیت اسلامی این موضوع از اهمیت و منزلت عظیم و ارزشمندی برخوردار است. نوشتار حاضر با روش كتابخانه ای و رویكرد توصیفی، تحلیلی به شناسایی و استنباط آثار تربیتی سپاسگزاری از دیگران پرداخته است. آثار تربیتی سپاسگزاری از دیگران در دو دسته فردی و اجتماعی بررسی و تبیین شده اند. آثار فردی عبارتند از: افزایش شادی، ایجاد، حفظ و تداوم دوستی ها، غلبه بر خود محوری، انسان دوستی و توجه به هم نوعان، مثبت اندیشی و امید و آرزو نسبت به آینده. از جمله آثار اجتماعی سپاسگزاری می توان به این موارد اشاره كرد: ترغیب به اعمال نیك و پسندیده، اصلاح روابط اجتماعی و تعاون و همكاری، دست یابی به عدالت اجتماعی، افزایش امنیت اجتماعی، تقویت كمال گرایی و ایجاد شور و نشاط در جامعه و تمییز افراد نیكوكار و پسندیده ازافراد ناپسند و ناشایسته.