بررسي روند استقرار جمعيت و فعاليت در عرصۀ سرزميني ايران

جمعیت و نحوۀ پراكندگی آن در سطح سرزمین به عوامل طبیعی و انسانی بسیاری وابسته است كه كشور ایران با توجه به تنوع زیادی كه در این زیرساختهای طبیعی و انسانی دارد؛ جمعیت و گروههای انسانی را به نحوی ناموزون در خود جای داده است. به همین جهت فعالیتهای اقتصادی هم بر حسب نوع مقیاس و تفاوتهای ناشی از جمعیت به اشكال گوناگون ظاهر شده است و هم چنین اثرات مهمی بر توزیع جمعیت گذاشته است. هدف از این پژوهش بررسی روند فعلی و آیندۀ استقرار جمعیت در سطح استانها و ارتباط و اثرپذیری فعالیت- های اقتصادی از آن بوده است. بررسیهای صورت گرفته حاكی از وجود رابطهای همسو بین میزان جمعیت و فعالیتهای اقتصادی است كه منجر به عدم توزیع مناسب جمعیت و فعالیت و بروز چالشهایی چون عمیقتر شدن شكاف بین مناطق، ضعف در شبكۀ توزیع كشور، عدم امكان تحقق سرمایهگذاری مولد و كارا، ناتوانی در تأمین برخی از نیازهای اساسی مانند آب، تمركز روی نواحی خاص و غیره گشته است؛ كه این امر از عدم انطباق منابع انسانی و اقتصادی با توانهای محیطی خبر میدهد. این تحقیق با استفاده از منابع مكتوب و هم چنین آمار و ارقام مربوط به دادههای توزیع جمعیت و فعالیتهای اقتصادی انجام شده است كه به شیوه ی توصیفی- تحلیلی مورد بررسی قرار گرفتهاند.