مقايسه بيوسيستماتيك سنجاب ايراني Sciurus anomalus,Gmelin,1778 در دو كشور ايران و تركيه

سنجاب ایرانی (Sciurus anomalus;Gmelin, 1778I) در گستره ی جغرافیایی وسیعی پراكنش دارد. سه زیر گونه از سنجاب ایرانی شامل Sciurus anomalus anomalus در جنوب اتحاد جماهیر شوری سابق، Sciurus anomalus pallescens، در شمال عراق و غرب كشور ایران و Sciurus anomalus syriacus، در سوریه، لبنان، اردن و فلسطین بر اساسی خصوصیات ریختی و رنگ بدن معرفی شده است. این پژوهشی با توجه به پراكنش جغرافیایی وسیع سنجاب ایرانی با هدف تعیین جایگاه تاكسونومیك گونه سنجاب ایرانی و مقایسه این جایگاه بین نمونه های سنجاب ایرانی در دو كشور ایران و تركیه بر اساسی توالی نوكلئوتیدی ژن میتوكندریایی سیتوكروم بی ((Cytochromeb (Cytb)انجام شد. برای این منظور 5 نمونه سنجاب ایرانی كه از استانهای كردستان، كرمانشاه و آذربایجان غربی صید شده بودند با نمونه های ثبت شده در بانك اطلاعات NCBI از استانهای قونیه و دیاربكر كشور تركیه مورد مقایسه قرار گرفتند. پس از استخراج دیان ای به روش نمكی، قطعات هدف جفت آغازگرهای اختصاصی ژن مورد نظردر نمونههای یادشده تكثیر و پس از خالص سازی تعیین توالی شدند. توالی سنجی نمونهها پس از اصلاح توالی نوكلئوتیدی توالیها با نرم افزارهای ChromaS و BiO Edit صورت گرفت و محاسبه فواصل ژنتی و به دنبال آن ترسیم درخت تبارشناسی با استفاده از نرمافزار MEGA V6 انجام گرفت. یافتههای به دست آمد هنشان داد كه اختلاف بین توالیهای نوكلئوتیدی نمونههای ایران و تركیه چشم گیر نبوده و این نمونه ها همگی به گونه IS anomalus تعلق دارند. همچنین تنوع ژنتیكی بین تمام نمونه ها به دست آمده در ایران و تركیه نیز قابل ملاحظه نبود.