آسيب شناسي مديريتي جهت گيري هاي برنامه اي و اجرايي هويت يابي و برندسازي شهري تهران

در این مقاله به بررسی تطبیقی جهت گیری های برنامه ای راهبردی و عملیاتی هویت یابی و برندسازی شهر تهران پرداخته شده است. هدف این پژوهش، آسیب شناسی مدیریتی هویت یابی و برندسازی شهر تهران از طریق مقایسه برنامه راهبردی شهر و شورا و برنامه اجرایی شهرداری تهران می باشد.این پژوهش از نوع پژوهش های كاربردی است كه به روش توصیفی و تحلیلی انجام پذیرفته است.اطلاعات مورد نیاز این پژوهش به روش مطالعات كتابخانه ای و اسنادی جمع آوری شده است. براساس یافته های این پژوهش، برنامه های توسعه شهری تهران، هویت یابی و برندسازی این شهر را مورد توجه قرارداده اند، اما عملكرد اجرایی مدیریت شهری، به دلایل زیر، غالباً به تجاری سازی وافزایش ارزش مبادله ای آن سوق یافته است:1-عدم هماهنگی رویكردهای برنامه ای ملی و محلی تهران در خصوص فرایند جهانی شدن؛ 2-ساختار متمركز سیاسی و فضایی كشور و عدم شكل گیری حكومت محلی تهران؛ 3- فقدان ظرفیت سازمانی مدیریت شهری در تحقق اهداف هویت یابی و برندسازی برنامه ای شهر تهران؛4- تقدم عملی نوسازی فیزیكی شهر بر توسعه هماهنگ سایر زیرساخت های شهری؛ 5- عدم مدلسازی كاربردی اصول بخشی و موضوعی هویت یابی و برندسازی شهر تهران؛ 6- فقدان رویكرد فضایی در مقیاس مدیریت محلی تهران.