تداوم هويت در روند نوسازي و بهسازي بافت هاي تاريخي شهرهاي ايران

اگرچه هویت درمفهوم عام و كل آن قدمتی طولانی و هم پای تاریخ تمدن انسان دارد اما پیشینه این بحث درمنظر شهری چندان با سابقه نیست سهل و ممتنع بودن مفهوم هویت منظرشهری درفرایند شناخت و ادراك پدیده های چند بعدی و پیچیده را پیش روی ما قرار می دهد ازانجا كه شهر ویترین عرضه تفكرات جامعه به دنیای بیرون و بستر شكل گیری حیات مدنی است ارتباط هویت و منظر شهری به مقوله ای تاثیر گذار درعلوم مرتبط با این حوزه تبدیل شده و تلاش برای یافتن ماهیت و چیستی هویت منظر شهری جهت ارزیابی معیار سیاست های مداخله كلان درشهرهای امری امری ضروری است با وجود مطالعات گسترده در زمینه تاثیر هویت و مكان و ارتباط متقابل آنها د ربافت های تاریخی رابطه روشنی میان آنها ارایه نشده ا ست درحالیكه شناخت نحوه تاثیر و تاثر چنین مفاهیمی می توان با پدیده ازدست رفتن هویت دربافت های تاریخی و حتی فقدان حضور آن دربافت های جدید مقابله كرد در تحقیق حاضر باروش اسنادی و كتابخانه ای به ارزیابی هویت درشهرهای تاریخی ایران و اهمیت آن درروند نوسازی بافت های تاریخی پرداخته ایم.