تقابل نظام سلطۀ سرمايه‌داري با مسير الگوي اسلامي-ايراني پيشرفت

بررسی روند نظری و تاریخی رشد نظام سرمایهداری نشان میدهد كه پیدایش، تكامل و ادامۀ حیات این نظام به وابستگی اقتصادی و مصرفگرایی سایر مل تها و اقتصادها وابسته است. بحران سال 1434 در نظام سرمایهداری باعث شد كه این نظام بهدنبال مدیریت تقاضای مؤثر داخلی و بینالمللی باشد. اما روابط ناعادلانه اقتصادی با سایر مل تها، نیازمند توجیه است تا پذیرش آن به سادگی اتفاق بیافتد. پوشش رفتارهای سیاسی، بهانهگیریهای امنیتی، فشارها و تحریم مل تها همه در راستای تأمین امنیت اقتصادی نظام سلطۀ سرمایهداری است. طرف دوم مسأله، عدم پذیرش رابطه ناعادلانه و وابسته از سوی روحیه آزادیخواه ملت ایران و همچنین آموزههای ضدسلطۀ اسلام است. قاعدۀ نفیسبیل، قاعدۀ لاضرر، نهی اتراف و غیره از جمله قواعد فقهی روحیۀ ضد سلطۀ اسلامی است. مبارزات تاریخی ملت ایران در مقابل نظام سلطه نیز روحیه آزادیخواهی آ نها را اثبات میكتد. در كشور ما نیز از زمان نسبتاً طولانی ریشههای حضور نظام سرمایهداری چه بهصورت استعمار و چه بهصورت فشارهای سیاسی اقتصادی موانع بسیاری بر سر راه ترقی و پیشرفت كشور ایجاد كرده است. بنابراین، برخورد - اقتصادی الگوی اسلامی ایرانی با نظام سلطۀ سرمایهداری گریزناپذیر است و لذا باید بهدنبال مسیر برونرفت و - امن بود. اقتصاد مقاومتی در این راستا یك حقیقت انكارناپذیر و یك مسیر روشن برای پیشرفت و تعالی ملت ایران است. بهترین راهبرد برای پیشبرد الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت در تقابل با نظام سلطه، درك منافع نظام - سلطۀ سرمایهداری و رفتار اقتصاد سیاسی آن ها و همچنین شناسایی منافع ملی كشور در این تقابل میباشد. این مطالعه با این هدف انجام پذیرفته و به بررسی این روابط پرداخته است.