راهكارهاي توسعه تبادل گردشگر بين شهر اصفهان و خواهر خوانده هايش بر اساس تقويم آسايش گردشگري

اقلیم و گردشگری وابستگی زیادی به یكدیگر دارند، به گونه ای كه دارا بودن شرایط مطلوب اقلیمی جزو مزیتها و توانهای بالقوه برای گردشگری محسوب میشود و اغلب مسافران در انتخاب مكان و زمان سفر به شرایط آب و هوایی توجه می كنند. بیان شرایط اقلیم آسایشی معمولاً با شاخص هایی بیان می گردد كه در آن مجموعه هایی از عناصر هواشناختی و انسانی و محیطی دخالت داده می شود. این شاخص ها، داده های اقلیمی را به شكلی ارائه می كنند كه نشان دهنده واكنش افراد به شرایط آب وهوایی است و در طبقه بندی عددی، درجاتی را از بسیار مناسب تا بسیار نامناسب در بر می گیرند. برنامه ریزان و متخصصان امر گردشگری هم برای برنامه ریزی زمانی و مكانی گردشگری، به آسایش آب و هوایی توجه زیادی دارند تا بتوانند خاطره ای خوش برای گردشگران ایجاد نمایند. در این پژوهش با استفاده از داده های آب و هوایی شهر اصفهان و شهرهای خواهرخوانده اش و با كاربرد مدلهای شاخص قدرت سردكنندگی محیط CPI، پراكنش زمانی و مكانی آب و هوای آسایش گردشگری تهیه شد. نتایج حاصل از این مدل در پژوهش نشان داد كه در بین شهر اصفهان و خواهرخوانده هایش شهر هاوانا با یازده ماه قابل قبول بهترین شرایط را از نظر اقلیم آسایش گردشگری دارد. و اصفهان با چهار ماه قابل قبول پایین ترین رتبه را دارد.در بین ماه های سال، اكتبر با 11 شهر قابل قبول، ژوئیه با 11 شهر قابل قبول و شهرهای می، ژوئن و اوت با 9 شهر قابل قبول بهترین شرایط را دارند. ماه ژانویه با 2 شهر قابل قبول و ماه های فوریه و دسامبر، با 3 ماه قابل قبول در پایین ترین رتبه قرار گرفته اند. همچنین در ماه مارس هم فقط 4 شهر دارای شرایط قابل قبول است