رويكردهاي نوين آرام سازي ترافيك در طراحي شهري

شهرها محلی برای زندگی انسانها هستند و یك شهر باید قادر به برآوردن نیازهای مختلف انسانها باشد. یكی از مهمترین نیازهای انسانها، سكونت و محلی آرام و ایمن برای سكونت میباشد. آرام سازی ترافیك با هدف حفظ تعاملات زیست محیطی، تعاملات اجتماعی، فرهنگی مناطق مسكونی و با هدف اصلی افزایش ایمنی عابران و سایر شیوه های جابجایی غیرموتوری مطرح است. در كشور ایران روشهای فیزیكی نسبت به روش های انسانی )مدیریت منطقه ای و مشاركت شهروندان( آرام سازی ترافیك كاربرد بیشتری دارد. امروزه سطح ایمنی و آرامش در معابر آرام سازی ترافیك یكی از موضوعات مهم در شهرسازی و برنامه ریزی حملو نقل شهری است. در این مقاله اهداف آرام سازی ترافیك و رویكردهای نوین مورد استفاده آن توسط برنامه ریزان شهری و مهندسان ترافیك برای افزایش ایمنی ترافیك به ویژه دوچرخه سواران و افراد پیاده و همچنین اثرات جانبی آن از جمله كاهش آلودگی صوتی و هوا بررسی شده است. در همین راستا ارتباط بین طراحی مناطق و خیابانها با تصادفات منجر به خسارت، جرح و فوت مورد بررسی قرار خواهد گرفت و در نهایت پیشنهاداتی در خصوص به كارگیری روش های آرام سازی ترافیك در شهر مشهد ارائه شده است