تحليل خشكسالي هاي هيدرولوژيكي در حوضه آبخيز آجي چاي

خشكسالی به عنوان یكی از پدیده های طبیعی هر ساله خسارات زیادی در بسیاری از نقاط دنیا بجای می گذارد . خشكسالی های هیدرولوژیكی كه بر اثر طولانی شدن خشكسالی های هواشناسی پدید می آیند اغلب مصیبت بارتر بوده و خسارات جبران ناپذ یری بر ابعاد مختلف محیط و جوامع بشری تحمیل می كنند. اگر چه تاثیرات خشكسالی های هیدرولوژیكی زیانبارتر بوده و جوامع را با بحران روبرو می كند ولی در سطح جهان كمتر به آن توجه شده است و در منابع موجود نیز آثار كمتری در این زمینه به چشم می خورد. طی سالهای گذشته تحقیقات و مطالعات معدودی در زمینه خشكسالی در كشور صورت پذیرفته است كه همگی و یا عمده آنها خشكسالی را از دیدگاه هواشناسی بررسی نموده اند. از این رو مطالعه ای كه در زمینه خشكسالیهای هیدرولوژیكی باشد بسیار اندك است. اكنون كه آمارهای هیدرومتری كشور از قدمت نسبتا بیشتری برخوردار شده اند و روشهای نوینی نیز در این زمینه در منابع علمی معرفی شده است شایسته است كه به مطالعه خشكسالی های هیدرولوژیكی دركشور نیز توجه ویژه ای گردد.بر همین اساس در تحقیق حاضر، خشكسالی های هیدرولوژیكی رودخانه آغمیون چای در حوضه آجی چای علیا برای اولین بار بر اساس داده های هیدورمتری روزانه ایستگاه آبسنجی سهزاب در دوره آماری 31 ساله (2005-1975) بررسی شده است. بعد از بررسی كیفیت و تكمیل آمار روزانه این ایستگاه، سطح آستانه Q 85 از روی منحنی مدت جریان بدست آمده و عمده ترین شاخص های كمبود جریان از قبیل: زمان وقوع خشكسالی، مدت، كمبود حجم یا وخامت خشكی 1 و حداقل مقدار جریان رودخانه كه در مدت زمان وقوع دوره خشكسالی مشاهده می شود. بهمراه درجه شدت 2 خشكی برای ایستگاه سهزاب محاسبه شدند. نتایج نشان می دهد كه در دوره اماری انتخابی طولانی ترین دوره خشكسالی در سال 1999 بمدت 175 روز اتفاق و سال های 1987 و 1988 سال های بدون دوره خشكی بوده اند.