مصادر ديني آزادي و عدالت

آزادي و عدالت از جمله آرمانهاي مشتركی است كه براي تمامی انسانها در تمامی ادوار، موضوعیت داشته و آنان را در سوداي نیل بدان، به تكاپو واداشته است. دشواري و موانع طبیعی موجود بر سر راه آزادي و عدالت در ادوار اخیر، با عوارض دیگري همراه شده كه خود از شدت نیاز و طلب انسانها برخاسته و در عین حال، كار را بر طالبان صادق آنها دشوارتر ساخته است. انفصال این دو آرمان مشترك بشري از مصادر اصلی خویش و مقابلنشانی آنها، دو عارضهایست كه مولود دو مكتب مدعی و رقیب یكی دو سدة اخیر در عرصۀ سیاسی و اجتماعی است. این مقاله درصدد است تا با واكاوي بنیانهاي نظري آزادي و عدالت در ادیان توحیدي و مشخصاً در اسلام و نشاندادن تمایزات آن با برداشتهاي ناقص و سویافتۀ لیبرالیستی و سوسیالیستی از این دو آرمان، درك متوازن و متعادلتري از آنها ارائه نماید تا بی هرگونه تنازل در فحواي اصیل آنها یا بروز تقابل میانشان، بتوان از مواهب هر دو در مسیر رشد و كمال فردي و اجتماعی بهرهمند شد.