بررسي تطبيقي زيرگذر خيابان وليعصر ايران شهر تهران با زيرگذر خيابان ويليام استراليا شهر پرث

امروزه با توجه به تردد بالای خودروها و تعدد عابرین پیاده )شامل افراد پیاده، دوچرخهسواران، معلولین وكالسكه داران( در سطح شهر، بهمنظور حفظ ایمنی و امنیت عابرین پیاده در عبور از عرض خیابان ها ،دسترسی به دستگاههای حملونقل عمومی و برقراری یك ارتباط منظم و هماهنگی بین سواره و پیاده بهگونهای كه كمترین مزاحمت را برای یكدیگر داشته باشند، احداث زیرگذر یكی ازمناسب ترین راهكارها میباشد. برخی از اهدافی كه یك زیرگذر برای افزایش كارایی و پویایی باید به آنها برسد وشهروندان را به استفاده تشویق كند شامل ایجاد حس ایمنی و امنیت ، تسهیل درگذر از عرض خیابان،افزایش سرعت عبور برانگیختن حس تعلق با استفاده از طراحیهای بومیسازی شده و برانگیختن حس كنجكاوی و ایجاد انگیزه در شهروندان برای آزمایش و تجربهی زیرگذر میباشد كه این عوامل در حالتكلی وابسته به شرایط محیطی، خلاقیت و تجربهی طراح، فرهنگ اجتماعی شهروندان، مصالح مورداستفاده و هدف احدا ث و استفاده از زیرگذر، متفاوت خواهد بود. ما در این پژوهش با بررسی دو زیرگذرعابرپیاده، یكی در ایران تهران تقاطع خیابانهای ولیعصر و انقلاب و دیگری در استرالیا - شهرپرث خیابان ویلیام با توجه به روش مقایسه ای و مشخص كردن نقاط مثبت و منفی هردووباتوجه به روش مطالعات كتابخانه ای و پژوهشی به تطبیق آنان با ویژگی های یك زیرگذر استاندارد و مناسب در جهت برخورداری از یك زیرگذر پاسخده پرداختیم كه زیرگذر خیابان ویلیام با توجه به رعایت اصول پایه درجهت افزایش حس ایمنی و امنیت و به كارگیری پتانسیل های طبیعی محیط و همچنین زیرگذرخیابان ولیعصر با حل مشكل گره ترافیكی پیاده و سواره و افزایش دسترسی عابرین به وسایل حمل و نقل عمومی نقش تأثیرگذاری در افزایش كارایی و پویایی محدوده داشته اند