خرد ، آموختن و آموزگار ، مثلث حكمت در شعر فارسي

خرد در شعر فردوسی از بسامد و اعتبار ویژه ای برخوردار است. با توجه به دو بیت از این شاعر مایهٔ خرد، دانش ودانایی است. هر كس دانش اندوخته، لزوماً به خرد دست نیافته است. روزگار و آموزگار در شعر رودكی و فردوسی هر دو در بیتی واحد قافیه شده اند. نگاه فردوسی حكیمانه تر از رودكی به نظر می رسد. قوانین علی و معلولی در زمان و حیات انسانی در نگاه رودكی از جزمیت خاصی برخوردار است. اگر فردوسی، حكیم خوانده شده، حاصل نگاه خردمندانهٔ او به زندگی است كه از پشتوانهٔ دانایی و آگاهی برخوردار است.