كاربرد مدل غيرخطي برنامه ريزي منابع آب در بهينه سازي الگوي كشت دشتهاي پاياب كرخه

تعیین الگوی كشت برای یك منطقه كشاورزی، با مجهولات فراوانی همراه است. تنوع محصولات قابل كشت، درصد كشت، میزان آب مورد نیاز، حداكثر پتانسیل خاك منطقه، میزان سوددهی هر محصول و همچنین میزان منابع آب دردسترس مجموعه عواملی هستند كه در تعیین الگوی كشت مناسب موثر می باشند. در این تحقیق از یك مدل غیرخطی كه كلیه عوامل مذكور را درخود گنجانده استفاده شده است. بهره برداری از منابع آب به صورت تلفیق آب سطحی و آب زیرزمینی در نظر گرفته شده و الگوی كشت بهینه در حالتهایی كه هدف تعیین حداكثر سود خالص یا حداكثر سطح زیركشت باشد، تعیین شده است. الگوهای بهینه بدست آمده با توجه به تابع هدف آنها، در مقایسه با یك الگوی كم مصرف و پر سود كه تنها از بین سه الگو انتخاب شده بود، كم مصرف تر و سودآورتر هستند.