نقش اعتقادات و باورها در نقوش دستبافته هاي عشايري

فرش بافي هنري است كه با نياز مادي انسان به زير انداز آغاز شد و با خلاقيت هنري و نگاه معنوي انسان در طول تاريخ،توصيفي هنري يافت.از اين روست فرش بافي در عين اينكه صنعت محسوب مي شود هنر نيز هست و اقوام مختلف تار وپود فرش هايشان را با عشق و نگاه عاشقانه مي بافند،نقوش به كار رفته در اين دستبافته ها بيانگر فرهنگ و سنن و تفكرات و باورهاي مردم بوده است،هنر هاي سنتي ايران ريشه در فرهنگ دارد و بيشتر جنبه كاربردي دارد و عشاير ما از حاميان هنر كاربردي ايران اند.فرش هاي عشايري منابع مهمي براي مطالعه هنر و فرهنگ ايران به شمار مي روند و مهم ترين عرصه بروز ذوقيات به ويژه زنان و دختران عشايري و روستايي ايران است.آشنايي با قواعد ذوقي و بينش ديرينه در هنرهاي بومي سرزمينمان موجب آكاهي از نگاه و فرهنگ پيشينيان و بازگشايش پنجره هاي فروبسته به دنياي پيرامون ماست.از آنجا كه اصلي ترين نمودهاي تصويري و نقوش فرش ايران را در حوزه عشايري و روستايي مي توان يافت،اين بخش از فرش هاي ايران بيشتر ما را به خود جلب نمود تا بررسي نقوش به كار رفته در دستبافته هاي عشايري بتوان به اعتقادات و باور هه و انديشه هاي نهفته در درون آن پي برد و به دليل پراكندگي و گستردگي عشاير در ايران نقوش دستبافته هاي دو ايل شاهسون و بختياري را مورد بررسي قرار مي دهيم.