توسعه مدلي براي اندازه‌گيري انسجام خط‌‌ مشي‌هاي حوزه علوم، تحقيقات و فناوري در ايران

Developing a Model to Measure the Cohesion of Policies in the Science, Research and Technology Area in Iran

پژوهش حاضر با هدف تحليل ماده (1) قانون اهداف، وظايف و تشكيلات وزارت علوم، تحقيقات و فناوري و بررسي انسجام خط‌‌ مشي‌هاي حوزه علوم، تحقيقات و فناوري از سال 1383 تاكنون انجام گرفته است. براي بررسي اين هدف، انسجام و همراستايي خط‌‌ مشي‌ها در دو سطح (انسجام عمودي؛ انسجام قوانين و مقررات پايين‌دستي با اسناد بالادستي و انسجام افقي) مدنظر بوده است كه بر مبناي روش تحليل محتواي مستندات و چهار مؤلفه (اهداف خط‌‌مشي، ابزار خط‌‌مشي، نهادهاي تصويب‌كننده و نهادهاي مشاركت‌كننده در اجرا) صورت گرفته است. يافته‌هاي حاصل از تحليل مستندات نشان مي‌دهد كه ميزان انسجام بين خط‌‌ مشي‌ها چه در سطح عمودي و چه در سطح افقي از سطح مطلوبي برخوردار نيست. بخش مهمي از اين نارسايي، با تنظيم محتواي خط‌‌ مشي‌ها، تعريف واضح اهداف، تعيين ابزار خط‌‌ مشي‌ها، مشخص‌كردن نهادهاي مشاركت‌كننده در اجرا برطرف مي‌شود.

This study aimed to analyze the article1of the law of objectives, functions and structure of the Ministry of Science, Research and Technology and study cohesion of science, research and technology policies since 1383. To this aim, coherence and alignment of policies at two levels (vertical integration and horizontal integration) has been considered based on content analysis and documentation of four components (policy objectives, policy tools, institutions and enforcement authority) has been conducted. The results of the analysis documentation show that coherence between policies, both vertically (31.22 percent) or horizontal (between mega policies, 25%) is not desirable.