رويكردهاي نوين به ارزيابي عملكرد سازمان ها

سازمان ها تا زماني كه براي بقاء تلاش مي كنند و خود را نيازمند حضور در عرصه ملي و جهاني مي دانند، بايد اصل بهبود مستمر را سرلوحه فعاليت خود قرار دهند. اين اصل حاصل نمي شود، مگراينكه زمينه دستيابي به آن با بهبود مديريت عملكرد امكان پذير شود. اين بهبود را مي توان با گرفتن بازخورد لازم از محيط دروني و پيراموني، تجزيه و تحليل نقاط قوت و ضعف و فرصت ها و تهديدهاي سازمان، مسئوليت پذيري و جلب رضايت مشتري بوسيله ايجاد و بكارگيري سيستم ارزيابي عملكرد با الگوي متناسب، ايجاد كرد. سيستم ارزيابي عملكرد با الگوي متناسب به انعطاف پذيري برنامه ها و اهداف و ماموريت سازمان ها در محيط پوياي امروز كمك قابل توجهي مي نمايد. از همين جهت شناسايي رويكردهاي نوين ارزيابي و اندازه گيري عملكرد و به كارگيري الگوي مناسب با وضعيت موجود سازمان، امري لازم و ضروري مي باشد. در اين مقاله به تعريف ارزيابي عملكرد از سه بعد كاركنان، استفاده از منابع و امكانات، و در قالب سازماني مي پردازيم و پس از معرفي ديدگاه هاي مختلف در زمينه ارزيابي عملكرد و همچنين بيان فرايند كلي آن در سازمان ها، به معرفي مدل ها و الگوهاي رايج ارزيابي عملكرد خواهيم پرداخت.