نقش ميانجي كارآفريني صادراتي در تأثير عوامل مؤثر بر عملكرد صادراتي

كاركرد صادراتي شركت ها ازجمله متغيرهايي است كه در متون بازاريابي بين الملل بر آن تاكيد شده است. هدف اين پژوهش، ارائه تعريف درستي از كارآفريني صادراتي و ابعاد آن و بررسي تاثير كارآفريني صادراتي بر عملكرد صادراتي بر اساس ديدگاه منبع محور و روديكرد اقتضايي است. پژوهش حاضر كاربردي و از نظر هدف، توصيفي است. به كمك جدول مورگان نمونه 285 تايي از 1045 صادركننده برتر سال 1393 به دست آمد و با نمونه گيري ساده، 301 پرسشنامه به صورت الكترونيكي جمع آوري شد. پايايي با بررسي سازگاري دروني و روايي از طريق روايي همگرا و واگرا مورد تاييد قرار گرفت. بررسي فرضيه ها نيز در قالب مدل معادلات ساختاري و به كمك نرم افزار Smart PLS2 انجام شد. در سطح اطمينان 0/05 نتايج نشان داد كه كارآفريني صادراتي وابستگي مثبتي با عوامل داخلي چون تعهد صادراتي مديريت و منابع مرتبط با تجربه و ساختار و عوامل اقتضايي محيطي مثل شدت رقابت و تفاوت بين بازارهاي صادراتي شركت دارد؛ همچنين كارآفريني صادراتي به طور مثبت عملكرد صادراتي را تحت تاثير قرار مي دهد.