سبك فرماندهي در فرهنگ علوي

فرماندهان در مواجهه با عرصه هاي سخت و نرم از چه سبك فرماندهي تبعيت مي كنند؟ آيا مي توان سبك و الگوي خاصي ارائه داد؟ در فرهنگ علوي سبك فرماندهي از چه عواملي تبعيت مي كند و اميرالمومنين علي عليه السلام در برخورد با عرصه هاي سخت و نرم از چه الگويي تبعيت مي كرد؟ فرماندهي رفتاري است كه از ناحيه ي فرماندهان براي بسيج و راهبري نيروها و يگان ها به كار برده مي شود تا در تقابل با دشمنان به پيروزي دست يابند. با توجه به اثرگذاري مولفه ي فكري و ارزشي در تعيين سبك و سياق رفتارها مي توان گفت تفاوت عمده ي سبك هاي فرماندهان به اين دو بخش برمي گردد. اميرالمومنين (ع) با تبعيت از بصيرت و ارزش هاي برخاسته از قرآن و سنت رسول خدا (ص) در فرماندهي عرصه هاي سخت و نرم از سبكي تبعيت مي كردند كه تفاوت ماهوي با ساير سبك ها دارد از جمله ي آنها مي توان به موارد زير اشاره داشت: خدا محوري، تكليف گرايي، هدايت انسان ها، نگاه دو ساحتي به انسان، توجه توامان به اهداف مادي و معنوي، تعقل ارزشي و ابزاري در تصميم گيري، پاداش دهي بر پايه تلاش و عملكرد و تحليل شناختي و فكري رفتارها.