رفتارشناسي تركيه در قبال تحولات سوريه در پرتو دكترين عمق راهبردي

ركيه كشوري با اهميت ژئوژليتيك و ژئواستراتژيك است كه تا پيش از به قدرت رسيدن حزب عدالت و توسعه توجه چنداني به غربآسيا (خاورميانه) نداشت، اما با به قدرت رسيدن اين حزب و در راستاي دكترين عمق راهبردي و سياست تنش صفر با همسايگان نقش فعالي را در منطقه ايفا نمود. عليرغم تلاش براي به صفر رساندن مشكلات با همسايگان، پس از شروع بحران در سوريه، تركيه موضعي پيچيده از ميانجيگري تا حمايت از مخالفان و تلاش براي سقوط بشار اسد را اتخاذ نمود. اين پژوهش به روش توصيفي- تحليلي در پي رفتارشناسي تركيه در قبال بحران سوريه در پرتو دكترين عمق راهبردي است. يافتههاي اين پژوهش سه نوع رفتار ميانجيگري، تلاش براي ايجاد كمربند اخواني و قرار گرفتن در پازل غرب براي مهار ايران و محور مقاومت را در رفتار تركيه براي افزايش عمق راهبردي خود تبيين ميكند.