چارچوبي براي تحليل جنبش هاي انقلابي؛مطالعات موردي جنبش هاي انقلابي مصر و تونس2011 -2013

جنبش هاي اجتماعي، انقلاب ها و شور ش هاي خياباني پديده هايي ناگهاني و غافل گيركننده هستند. به همين دليل همواره اين دغدغه وجود داشته كه اين پديد ه هاي بسيار پيچيده و غيرقابل پيش بيني چگونه آغاز مي شوند؟ متغيرهاي مؤثر بر اين پديد ه ها چيست و چگونه مي توان آنها را پيش بيني كرد؟ در نظام پيچيده كنوني با چه ساز وكارهايي بايد به تدبير اين كنش هاي جمعي پرداخت و از طريق دستكاري در كدام عوامل م يتوان از رخداد آنها يا از زيان هاي احتمالي اين پديد ه ها پيشگيري كرد؟ در اين مقاله با تكيه بر جنبش هاي انقلابي مصر و تونس براي نشان دادن اينكه اينگونه كنش هاي جمعي، كي شروع مي شوند، چه فرايندهايي را طي مي كنند و چه موقع به پايان مي رسند (چه با شكست و چه با پيروزي) از منظومه نظري و مفهومي نظريه آشوب استفاده شده است. در اين پژوهش از روش مقايسه اي استفاده مي شود؛ به اين معنا كه پديده هاي اجتماعي سياسي با پديد ه هاي فني و رياضي و زيستي مقايسه و با چارچوب نظريه آشوب همانندي هاي ميان آنها استخراج مي شود.