رويكرد دولت سازندگي به جهاني‌شدن اقتصاد و تاثير آن بر رابطه دولت - بازار در دهه دوم انقلاب

ادعاي اصلي نوشتار حاضر اين است كه پس از يك دهة پرآشوب ناشي از تحولات انقلابي و جنگ هشت‌ساله، رويكرد جديد دولت پنجم به حوزه اقتصاد سياسي و به‌ويژه فرايندهاي جهاني‌شدن اقتصاد، براي نخستين بار در نظام جمهوري اسلامي ايران نقش و تأثير تعيين­ كننده ­اي بر مناسبات راهبردي دولت- بازار برجاي گذاشت؛ به‌ نحوي‌ كه پيامدهاي اتخاذ چنين رويكردي همچنان بر فضاي اقتصاد و سياست ايران سايه افكنده است. حال پرسش اصلي مقالة پيش رو اين است كه «دولت هاشمي چه رويكردي را نسبت به جهاني‌ شدن اقتصاد اتخاذ نمود و كاربست اين سياست و رويكرد چه تأثيراتي بر رابطه دولت و بازار در اين دوره داشته است؟» روش پژوهش، كيفي (تبيين علي) و روش تحليل با استفاده از داده­ ها و منابع كتابخانه‌اي - اينترنتي صورت گرفته است. براين پايه، نخست نظريه نئوليبراليسم، همچنين جهاني‌شدن اقتصاد و شاخص‌هاي آن مطرح و سپس بر پايه اين نظريه، رويكرد دولت پنجم در قبال جهاني‌شدن اقتصاد و تأثيرات آن بر رابطه دولت-بازار در ايران دهه 1370، مورد بررسي و آزمون قرار مي‌گيرد.