تحليل فابلِ عرفاني شتر و كاركرد معنايي ‌آن در مثنوي و حديقه

The Analysis of Mystic Fable of Camel and its Semantic Functin in “Masnavi” and “Hadighe”

تمثيل و نماد‌پردازي با شخصيت‌هاي حيواني كاركرد اساسي در متون ادبي-عرفاني دارد. سنايي و به تبع آن مولانا بسياري از معارف و مفاهيم عرفاني را به زبان سمبليك و در قالب فابل پرورده‌اند. كه يكي از آن تمثيلات حيواني شتر است كه در حديقه سنايي و مثنوي مولوي نماد: حقيقت پنهان ،عشق الاهي ،پير ره دان و صاحب كشف وشهود ، اجل و نفس است. در آغاز تعريفي از نماد ،تمثيل وفابل و كاركرد آن در مثنوي و حديقه مي‌‌آيد ، سپس حكايت هايي كه در آن نماد شتر پرداخته شده بررسي مي‌شود.

Allegory and symbolism of animal characters have a fundamental function in literary-mystic texts. Sana‟i and, following that, Mowlana have cultivated many mystical concepts in symbolic language in the form of fable. One of these animal allegories is camel which is the symbol of “Hidden Truth”, “Divine Love”, “Spiritual Guide” and “Master of Revelation”, “Fate” and “Passions” in Hadighe Sana‟i and Masnavi Mowlavi.At the beginning, a definition of symbol, allegory and fable and its function in Masnavi and Hadighe is presented and then fables in which the symbol of camel has been used will be examined.