كاركرد عرفاني نمادهاي طبيعي(حوزه بحري) در اشعار فارسي شمس مغربي

The Mystical Function of Natural (Marine) Symbol in Maghrebi's Persian Poems

از زماني كه شعر زبان گوياي عرفان گرديد جنبه رمزگونگي نيز با آن ملازم شد. شمس مغربي كه از پيروان مكتب ابن عربي(محي الدين) است، گرايش‌هاي عارفانه و صوفيانه‌ اي درشاعري به اين جنبه دارد و در اين راه به تأسي از مراد خود مفاهيم و مضامين عالي تصوف را به صورت سمبليك بيان كرده است.يكي از شيوه هاي زبان نمادين شعر عرفاني كه در كلام شمس مغربي و بسياري از شاعران عارف مشهود است‌كاربرد پديده هاي طبيعي: دريا، باران، چشمه و... درهيأت نماد و رمز عرفاني است. شمس با رويكردي عرفاني دست به نمادسازي زده و غالباً در خدمت مفهوم وحدت وجود و مقولات مرتبط با آن به كار گرفته است. هدف اين پژوهش نيزشناسايي نماد هاي طبيعي اشعار مغربي كه در اين حوزه وارد است مي باشد.

Since poetry has become the medium for mysticism, an element of mystery has also been added to it. Shams Maghrebi, as one of the followers of Ibn Arabi's school of thought, has special mystical and monastic conceptions towards this aspect of poetry. Thus, he expresses grand mystical ideas symbolically and following his great mentor. One of the aspects of the symbolic language of mystical poetry as seen in the poems of Shams Maghrebi and other mystical poets, is the use of natural elements such as sea, rain, stream, etc. Such natural elements appear as symbols and mystical codes. Shams through a mystical approach has applicated symbolization and frequently has applied in the service of unitism and other related categorioes of it. The goal of this research is also recognizing natural symbols of Mqrebi poems which is subset of this field.