بررسي عوامل موثر بر تاخير شروع درمان در بيماران مبتلا به انفاركتوس حاد ميوكارد

Effective Factors on Delayed Onset of Treatment in Patients with Acute Myocardial Infarction

سابقه و هدف: زمان درمان يكي از مسائل مهم در انفاركتوس ميوكارد است. اين مطالعه با هدف بررسي عوامل موثر بر زمان شروع درد تا درمان در مراجعين مبتلا به انفاركتوس حاد ميوكارد در بيمارستان هاي منتخب زنجان انجام شد. مواد و روش ها: اين مطالعه توصيفي- همبستگي در سال 1395 بر روي 200 بيمار مبتلا به انفاركتوس ميوكارد مراجعه كننده به بيمارستان هاي آموزشي زنجان انجام شد. داده هاي جمعيت شناختي و فواصل زماني شروع درد بيماران تا درمان انفاركتوس ميوكارد از طريق پرسش نامه جمع آوري شد. داده هاي به دست آمده با استفاده از نرم افزار آماري SPSS (نسخه شماره 16) از طريق آزمون هاي تي مستقل و رگرسيون خطي مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. استنتاج: بر طبق نتايج اين مطالعه، تاخير پيش بيمارستاني نسبت به تاخير بيمارستاني بيش تر بود. بنابراين، آگاه كردن بيماران به ويژه سنين بالاي 60 سال و ساكن در روستاها، از علايم بيماري انفاركتوس ميوكارد و اهميت شروع سريع درمان، باعث مي شود تا بيماران درك درستي از علايم خود داشته باشند و از طريق تماس با سيستم اورژانس در زمان كوتاه تري به بيمارستان هاي داراي تجهيزات مناسب جهت درمان برسند.

Background and purpose: Treatment time is one of the main issues in myocardial infarction. The aim of this study was to investigate the factors affecting the time to treatment in patients with acute myocardial infarction in Zanjan hospitals. Materials and methods: A descriptive-correlational study was performed in 200 patients with myocardial infarction admitted to educational hospitals in Zanjan, Iran, 2016. Demographic data and time intervals between the pain onset and treatment were collected using a researcher-made questionnaire. Data were analyzed in SPSS V16 applying t-test and linear regression model. Results: Median time between onset of pain and hospital arrival was 330.68±411.55 minutes and Door to Balloon Time or Door to Needle Time was 75.15±181.64 minutes. The time to treatment was found to have a significant association with residence in rural areas (P= 0.04), misinterpretation of symptoms (P= 0.01), inadequate income (P<0.001), and not using emergency medical service (P<0.001). According to linear regression, the main predictor of late arrival was insufficient income of patients (P<0.001). Conclusion: In this study, pre-hospital delay was seen more than in-hospital delay. Therefore, it would be valuable to inform individuals at highest risk for late arrival, particularly those > 60 years of age and living in villages. In fact, this would help such patients to receive appropriate treatments at a significantly shorter time.