شناسايي عوامل خروج كارآفرينان ايراني: رويكرد روايتي

Iranian entrepreneurs’ exit routes: a narrative approach

خروج كارآفرينانه يكي از مهم‌ترين اجزاي فرآيند كارآفريني است. هدف اصلي پژوهش حاضر شناسايي عوامل اثرگذار بر خروج كارآفرينان ايراني است. بيشتر پژوهش‌هاي تابه‌حال انجام شده در مورد خروج به بررسي عوامل اثرگذار روي خروج و يا اثرات خروج بر كسب‌وكارها و بر اقتصاد كلان پرداخته‌اند. از آنجايي كه پژوهش جامعي در مورد عوامل خروج كارآفرينان وجود ندارد، پژوهش حاضر بر حسب هدف، بنيادي، بر حسب روش گردآوري اطلاعات رويكردي روايتي به بررسي عوامل و ريشه‌هاي خروج كارآفرينان پرداخته است. بازه زماني ايت تحقيق 1393-1394 مي باشد. جامعه اماري اين تحقيق ت كارافرينان ايراني بودند و تعداد 12 مصاحبه با روش نمونه گيري هدفمند انجام گرفت و با تحليل داده ها كه با روش كدگذاري و مقوله‌بندي انجام شد هفت عامل براي خروج كارآفرينان شناسايي شد. شرايط نامساعد محيطي و قانوني براي كسب‌وكار، شناسايي فرصت‌هاي بهتر كسب‌وكار، مشكلات مالي، شرايط عاطفي، عدم برآورد چشم‌انداز مناسب، مشكلات مديريتي و اداره كسب‌وكار و مشكلات شراكت به عنوان عوامل خروج در ميان كارآفرينان مورد بررسي شناسايي گرديد.